Inhibitory glikoproteiny IIb/IIIa
Ze względu na sumowanie się efektu przeciwpłytkowego zarówno leków o działaniu niekompetycyjnym (np. abciximab), jak i wpływających kompetycyjnie cyklicznych peptydów (np. eptifibatid) z działaniem kumaryn znacząco wzrasta ryzyko krwawień u tak leczonych pacjentów [10].
Leki przeciwarytmiczne
Amiodaron jest lekiem stosowanym rutynowo w terapii zaburzeń rytmu zarówno pochodzenia komorowego, jak i nadkomorowego. Wchodzi on w interakcję z warfaryną, upośledzając metabolizm obu jej izomerów i przez to nasilając jej działanie antykoagulacyjne [10, 20].
Antagoniści receptora b-adrenergicznego
W badaniach klinicznych w grupie pacjentów długotrwale otrzymujących acenokumarol i atenolol (1 ×100 mg) lub metoprolol (1 × 100 mg/d.) nie wykazano interakcji między tymi lekami [21]. 96
Inhibitory konwertazy angiotensyny
Benazepryl podawany jednocześnie z doustnymi antykoagulantami nie powoduje zmiany stężenia antykoagulantów w surowicy, nie wpływa także na kliniczną aktywność doustnie podawanych antykoagulantów [10]. W badaniach klinicznych udowodniono, że jednoczesne stosowanie acenokumarolu lub warfaryny z benazeprylem nie zmienia osoczowego stężenia acenokumarolu ani warfaryny [10, 22].
Diuretyki
W badaniach mających na celu wyjaśnienie interakcji zachodzących między warfaryną a spironolaktonem podawano warfarynę raz dziennie w dawce 1,5 mg/kg masy ciała oraz spironolakton w dawce 200 mg na dobę. Codziennie sprawdzano czas protrombinowy, hematokryt i zawartość warfaryny. Stwierdzono obniżoną efektywność działania warfaryny, ale nie odnotowano zmniejszenia stężenia tego leku we krwi, wzrosła natomiast wartość hematokrytu. Prawdopodobnie spironolakton jako lek moczopędny nasilił diurezę, w wyniku której doszło do koncentracji czynników krzepnięcia, a tym samym antykoagulacyjny efekt działania warfaryny został osłabiony [23]. Podobny efekt obserwowano w wypadku furosemidu [24].
Statyny
Statyny zwiększają aktywność fibrynolityczną osocza, zarówno przez pobudzenie aktywności endogennego aktywatora plazminogenu, jak i w wyniku hamowania aktywności inhibitora aktywatora plazminogenu [25]. Prawastatyna zmniejsza stężenie tego inhibitora o 26–56% [26]. Z doniesień literaturowych wynika, że nie wszystkie statyny jednakowo wpływają na aktywność inhibitora aktywatora plazminogenu typu 1. Wiadomo, że simwastatyna i atorwastatyna mogą podwyższać stężenie tego czynnika [27, 28]. Dodatkowo, statyny stymulują produkcję przez śródbłonek naczyniowy tlenku azotu, który działa antyagregacyjnie [27]. Działanie przeciwpłytkowe prawastatyny wiąże się z efektem antyagregacyjnym oraz ze zmniejszeniem stężenia fibrynogenu [29]. Atorwastatyna działa przeciwnie — podwyższa stężenie fibrynogenu [30]. Simwastatyna i fluwastatyna hamują ekspresję czynnika tkankowego, który zapoczątkowuje zewnątrzpochodną drogę krzepnięcia krwi [31]. Istnieją doniesienia, że simwastatyna stosowana przez co najmniej 4 tygodnie, podobnie jak prawastatyna, hamuje agregację płytek krwi i produkcję tromboksanu. Działanie przeciwpłytkowe statyn może być także następstwem zmiany płynności błony komórkowej w wyniku zmiany zawartości cholesterolu w błonie komórkowej płytek. Należy podkreślić, że statyny różnią się między sobą siłą działania przeciwpłytkowego. Przeprowadzono badania wśród pacjentów z hipercholesterolemią, leczonych ASA w dawce 325 mg na dobę oraz statynami w dawkach silnie hipolipemizujących. Zaobserwowano hamowanie agregacji płytek i tworzenia skrzepliny w uszkodzonym naczyniu krwionośnym [32]. Nie można wykluczyć, że efekt ten zależy od dawki i dlatego nie obserwowano go w pozostałej grupie, leczonej simwastatyną (40 mg/d.).
Fibraty
Klofibrat wzmaga działanie acenokumarolu [10, 20]. Aktywny metabolit klofibratu hamuje agregację płytek krwi i nasila procesy fibrynolizy wewnątrznaczyniowej. Ponadto, wykazuje duże powinowactwo do albumin i wypiera inne leki, także kumaryny, z połączeń z białkami krwi. W wyniku tych oddziaływań efekt stosowania acenokumarolu może się znacznie nasilić [11]. Ponadto, klofibrat silnie aktywuje układy mikrosomalne i mitochondrialne w wątrobie, co wpływa na przyspieszenie metabolizmu acenokumarolu.
